هر چند بر آتشم نشاند غم تو * غمناك شوم ، گرم نماند غم تو 9 - النوبة الاولى ( 3 / 41 - 35 ) قوله تعالى : إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ گفت : زن عمران در دعاء خويش : رَبِّ خداوند من ! إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ من نذر كردم ترا ما فِي بَطْنِي مُحَرَّراً اين كه در شكم من است ، آزاد داشته بود ؛ از همه كار اين جهانى . فَتَقَبَّلْ مِنِّي فرا - پذير از من . إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 35 ) كه تويى شنوا و دانا . فَلَمَّا وَضَعَتْها چون آن فرزند را بنهاد . قالَتْ رَبِّ ! گفت : خداوند من ! إِنِّي وَضَعْتُها أُنْثى من اين فرزند كه نهادم ، دختر زادم . . . وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما وَضَعَتْ و خدا خود داناتر به آنچه زاد و نهاد . وَ لَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثى و پسر نه چون دختر است . وَ إِنِّي سَمَّيْتُها مَرْيَمَ و من او را نام مريم نهادم . وَ إِنِّي أُعِيذُها بِكَ وَ ذُرِّيَّتَها و من وى را و او كه از وى زايد ، بزنهار به تو ميسپارم ؛ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ ( 36 ) از ديو رانده . فَتَقَبَّلَها رَبُّها بپذيرفت آن را خداوند آن . بِقَبُولٍ حَسَنٍ بپذيرفتنى نيكو . وَ أَنْبَتَها نَباتاً حَسَناً و برويانيد و برآورد او را به نبات نيكو . . وَ كَفَّلَها زَكَرِيَّا و اللَّه او را بداشتن فرا ذكريا ع سپرد . كُلَّما دَخَلَ عَلَيْها زَكَرِيَّا الْمِحْرابَ هر گه كه در شدى زكريا بر مريم در محراب . وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً بنزديك وى روزى يافتى . قالَ يا مَرْيَمُ گفت : اى مريم ! أَنَّى لَكِ هذا اين ترا از كجاست ؟ - قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ گفتى : آن از نزديك خداست . - إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ ( 37 ) خداى روزى ميدهد او را كه خواهد ، بىقياس و بىحساب . هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ آن گه بر آنجا زكريا ع خواند خداوند خويش را ،